| 'Framed
by History' De wereldgeschiedenis laat zich vertellen in grote lijnen en in een beeldvorming met weinig 'human interest'. Zo is WO II de (laatste) oorlog waarin de Helden overtuigend en met ieders instemming de Demonen overwonnen. De aanstichters van het Kwaad kregen hun verdiende loon en de Grote Drie rusten zacht en vereerd. Vanuit historisch oogpunt einde verhaal. Dat geldt niet voor de gewone stervelingen, om het even tot welk kamp ze behoorden. De geportretteerden van 'Framed by History' figureerden in ZDF-documantaires over 'Hitlers Handlangers'. Hun bijdrage bleef hierin beperkt tot het met enkele zinnen inkleuren van hitorisch filmmateriaal. Ooggetuigen gesneuveld in de eindmontage. Dat voor hen WO II geen afgesloten hoofdstuk is, was van ieders gezicht af te lezen. Zodra ze verhaalden van gebeurtenissen die hun leven al vroeg hebben getekend, dwaalden hun ogen af en kwamen ze los van hun omgeving. Met de voor de kijker onzichtbare beelden opnieuw op het netvlies, eindigde elke getuigenis in stilte, alleen. Door aanwezigheid gevangen in tijd. (januari 2005) |
 'Framed
by History'
World
history is told in broad strokes and from a perspective
with little 'human interest'. Thus WWII is the (last) war
in which the Heroes thrashed the Demons to general applause.
The instigators of Evil received their just reward and the
Big Three now rest in peace and honour. End of story from
a historical point of view.Not so for the common people, to whichever camp they belonged. The persons portrayed in 'Framed by History' figured in ZDF documentaries on 'Hitler’s Accomplices'. Their contribution was restricted to a few sentences to add some colour to the historical film material – eye witnesses edited out of the final montage. Their faces clearly showed that WWII was not a closed chapter for them. As soon as they recounted the events which marked their lives at an early stage, their eyes strayed and they became detached from their surroundings. Reliving images invisible to the viewer, each testimony ended in silence, alone. Imprisoned in time by presence. (January 2005) |
^